Haptonomie houdt zich bezig met voelen, waarbij aanraken de ingang vormt. Deze begeleiding maakt weerstand voelbaar, geeft inzicht over het ontstaan van weerstand. Door meer in contact te komen met jezelf, wordt er ruimte geschapen om op een andere, meer passende manier om te gaan met dat wat op je pad komt.
Als je contact met jezelf vermijdt en blijft steken in angst, woede, pijn of verdriet, kun je uiteindelijk slachtoffer worden van deze woede, angst, pijn of verdriet.
Enkele voorbeelden van begeleidingsvragen:

(Frans): ‘’Ik voel me opgejaagd, druk, chaotisch, ik slaap slecht, heb veel last van hoofdpijn. Het enige wat ik doe is volhouden, maar ik weet niet hoe lang ik dát nog volhoud. Ik wil graag voelen waar mijn grenzen liggen, want ik ga er steeds over heen zonder dat ik dat in de gaten heb. Ja achteraf heb ik het wel in de gaten, maar dan is het al weer mis.”

(Mieke): ”Ik heb al de nodige relaties achter de rug, en elke keer maakt de ander een einde aan de relatie. Waarom overkomt mij dit toch steeds?
Op het moment dat mij door Rian, de begeleider, ruimte wordt geboden om naar mezelf te kijken, wordt (pijnlijk) voelbaar dat ik door mijn eigen gedrag iedereen van me afstoot, elke keer weer. Ik durf eindelijk te voelen hoeveel pijn en verdriet dit mij doet. Ik ben tot nu toe steeds weer snel aan een nieuwe relatie begonnen, Het kijken naar mezelf tijdens deze begeleiding, maakt dat ik nu dichter bij mezelf kan komen. Ik hoef me minder te bewijzen en durf meer mezelf te zijn”.

(Rens): ”Het leven van mijn partner is door ziekte ingrijpend veranderd en beperkt. Dat geldt ook voor mijn leven, dat is niet erg, maar ik heb moeite hier mijn plek in te vinden. Natuurlijk wil ik rekening met haar houden, ik wil van alles voor haar doen, maar te veel is ook niet goed, dan ontneem ik haar te veel. Daarnaast heb ik ook nog een eigen leven, hoewel dat vaak niet zo voelt. Uiteindelijk wil ik, naast haar, ook mezelf trouw blijven, maar ik kan me dan zo schuldig voelen als ik geniet en besef dat mijn partner hier niet meer van kan genieten. Hoe kan ik leren hier mee om te gaan?”

(Sabine): ”Ik wil alleen maar praten, opnieuw voelen, mogen voelen, herhalen wat er is gebeurd, zodat het langzaam een plek in mijn leven kan krijgen. Doordat ik kan vertellen, doordat er steeds weer ruimte is mijn verdriet te mogen voelen, om dat verdriet te mogen delen met iemand die er werkelijk voor me is, durf ik heel langzaam, af en toe, een stapje vooruit te zetten. Maar die stapjes gaan mijn omgeving niet snel genoeg. Ik weet dat ik het zelf moet doen, maar binnen de begeleiding van Rian kan ik dit doen in mijn tempo, op mijn manier, terwijl ik me geborgen, veilig weet.”

Heb je vragen of belangstelling of vraag je je af of je met jouw verhaal ook geholpen kunt worden? In een (vrijblijvend) gesprek bekijken we of deze vorm van begeleiden bij je past. De begeleiding omvat minimaal 5 bijeenkomsten, daarna vindt er een evaluatie plaats.