Sentire Haptotherapie Tilburg

Haptonomie in Tilburg

Ervaringen kinderen

Joost (10 jaar), is sinds enkele maanden voortdurend bang: bang voor het donker, bang om naar school te gaan, bang om te logeren, bang om alleen in bed te liggen…. Hij slaapt slecht, eet slecht en zit niet lekker in zijn vel, zonder een duidelijk aanwijsbare reden. Totdat we er achter komen dat de angst van Joost te maken heeft met het feit dat de opa van Joost overleden is, toen de moeder van Joost net zo oud was als Joost nu is. Nu wordt duidelijk dat met haar verhaal moeder haar angst op die van Joost heeft overgebracht. Ergens heeft Joost opgeslagen: dit kan mij dus ook overkomen, ik kan mijn vader ook verliezen, ik wil dus altijd bij mijn ouders zijn. In dit voorbeeld bleek het belangrijk dat moeder zelf met haar angst aan de slag ging, waardoor ze Joost meer ruimte kan geven om weer een onbezorgd kind te mogen zijn.

Linda, moeder van Sanne: Onze Sanne (9 jaar) is altijd boos, vooral op mij. Ik kan het nooit goed doen bij haar. Ze zit niet lekker in haar vel. Ik weet niet meer wat ik er mee moet. In de loop van de tijd kon ik gaan zien dat Sanne eigenlijk heel gezond reageert, maar dat het vooral mijn probleem is hoe ik omga met de boosheid van Sanne. Bij mij thuis werd vroeger nooit ruzie gemaakt, alles werd altijd met de mantel der liefde bedekt. Voor mij is boosheid in de loop van de tijd taboe geworden. Door deze begeleiding werd ik mij daarvan bewust, daardoor ging ik anders naar Sanne en ook naar mezelf kijken. Ik heb ervaren dat het helemaal niet zo erg is als Sanne boos is, ik maakte er zelf iets ergs van en dacht dan dat ik faalde als moeder. Het mooie is dat, nu ik er anders naar kijk, het lijkt of Sanne het ook minder nodig heeft om boos te zijn.

Luuk (8 jaar), is een jongen die erg kwetsbaar en onzeker is en nogal eens gepest wordt op school. Tijdens de therapie wordt duidelijk dat Luuk een kind is met een grote behoefte aan lichamelijk contact. Hij stoeit graag met zijn vader en hij vindt het fijn om af en toe even weg te mogen kruipen bij zijn vader. Zijn vader (Nico) houdt lichamelijk contact met zijn zoon wat af. Het lijkt of vader zich geneert. Hij heeft zelf nooit op deze wijze contact ervaren met zijn vader. Het is voor hem niet vertrouwd en niet normaal dat Luuk daar wel behoefte aan lijkt te hebben… Het verleden van Nico en zijn ideeën over wat wel en niet hoort, staan Nico in de weg om te kunnen voelen wat zijn zoon nodig heeft om zich veilig en gewaardeerd te voelen. Doordat Nico leert beter contact te maken met zijn eigen gevoelens, kan hij Luuk meer geven waar hij eigenlijk om vraagt. Dit heeft een positieve invloed op het zelfvertrouwen van Luuk en op het contact tussen vader en zoon.